The world is yours

“Greed is good” “The world is yours” “The sky is the limit”
Allen uitspraken uit films waarbij de antagonist een bepaalde sympathie opbouwt bij de kijker. Heel de film lang vergeet men even het contrast tussen goed en slecht totdat datgeen gebeurt waar het eigenlijk allemaal om draaide. Het moraal van het verhaal doet zijn wending en in vijf minuten wordt de relatie, opgebouwd met de kijker, geheel afgebroken. Hebzucht is de kryptonite van elke succesvolle organisatie.
Waarom ik heb besloten hierover te schrijven is omdat ik in mijn directe omgeving een verandering meemaak die voortkomt uit wanhoop. Organisaties hebben het moeilijk, de crisis is aangeslagen. Wat kan het bestuursorgaan doen om deze crisis tegen te gaan? Meer externe communicatie? De promotie van hun campagnes uitbreiden? Voor het eerst awareness opbouwen met tv commercials? Ambassadeurs inschakelen om zo meer traffic te genereren?
De opties zijn er uiteraard, maar alles kost geld; hij die geld wilt maken moet ook bereid zijn het uit te geven. Een andere mogelijkheid is ‘no-nonsense’ politiek, hameren op prestaties met ernstige gevolgen. Inhaligheid komt steeds meer naar boven drijven en dit is het punt waarop mijn visie mij verteld dat er iets ook naar de bodem moet zakken om ruimte te maken.

Deze soundtrack is memorabel en de scène erbij prachtig. Het besef van een man met de wereld aan zijn voeten, dat dit het einde is van zijn subjectieve realiteit. Tony Montana, een man zonder grenzen, ontmoet zijn ondergang. Meer organisaties zouden zich moeten beseffen dat dit nummer ook kan gaan spelen in hun bedrijfscultuur. De vraag is alleen of ze dit op tijd zullen horen.

Waar ik naartoe wil met mijn verhaal is dat elke organisatie groot wordt door een missie, visie, doelstellingen en de wil om ze te behalen. Geen enkele organisatie bouwt op hebzucht, dat is simpelweg geen sterke fundering. Waarom verliezen de grootspelers dan soms hun zicht? Natuurlijk is elke organisatie uit op winst en het voorbij streven van het break-even point maar dit doen ze middels doelen waar ze in geloven en waarin hun doelgroep zich kan plaatsen. Geen enkele consument zal reageren op een uiting die geen inhoud heeft maar enkel een schreeuw naar meer. Als maar meer, als maar groter en ondanks winsten toch niet genoeg hebben. Het alsmaar omhoog willen, omhoog op die trap totdat je dat punt bereikt waarvan je dacht dat het zelfvoldoening zou brengen: ‘the sky.’ Maar het bereiken van ‘the sky’ betekend dat je volgende stap een stap in het diepe zal zijn. Het nooit verliezen van je missie, visie, doelstellingen en je dromen is het belangrijkst voor elk individu. Soms kan het geen kwaad eens een stapje terug te doen, om terug te stappen richting het gemiddelde en trouw te blijven aan je merk.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s